ഇന്നിന്റെ ഞാൻ

സ്വപ്നം ഒരു സ്വപ്നമായ് !

ആഗ്രഹം എന്ന ഓർമ്മയും.

ഉള്ളിലെ ഉണങ്ങാ നൊമ്പരങ്ങൾ,

ഇങ്ങെത്താ ദൂരത്തെയമ്പിളി പോൽ..

 ഇടനെഞ്ചിൻ വിങ്ങൽ തേങ്ങലായി!

വെറും കിനാക്കളായി.

ലക്ഷ്യങ്ങളെന്നെന്നും നീളുമ്പോൾ,

നിനവുകളായവ സ്മൃതികളായ്..

വാക്കുകൾ മൗനമായി!

പുഞ്ചിരി ഭാവമായ്.

ഇമനീരിൽ ചാലിച്ച കഥകൾ പോൽ,

ഞാനെങ്ങോ മറയുകയായ്..

മൗനം

വിതുമ്പാൻ കൊതിക്കുമെന്നുള്ളം 

പെയ്യാൻ കൊതിക്കുന്ന മാനം പോലെ 

പക്ഷെ 

പെയ്തൊഴിയുന്നില്ലൊരു തുള്ളിപോലും, 

ഉള്ളിൽ തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നു കണ്ണീരും.

മുകിലിനും പെയ്യണം

ആർത്തലച്ചു..

എന്നിലെ നിന്നോർമകൾക്കും,

ഒരുമിഴിനീരായ്....

ഒരുമിച്ചൊരുമിച്ച്....

 ഒരുമിച്ചൊരിത്തിരി നടക്കണം..

ഒരുമിച്ചൊരു മഴ നനയണം..

ഒരുമിച്ചാ പനിച്ചൂടിൽ മൂടിപ്പുതച്ചുറങ്ങണം..

ഒരുമിച്ചൊരു കടൽ കാണണം..

ഒരുമിച്ചൊരുപാട് യാത്ര പോകണം..

ഒരുമിച്ചൊരുമിച്ചു... ഒരുമിച്ചങ്ങനെ..

പക്ഷെ..

ഒരുമിക്കില്ലല്ലോ അല്ലെ..

( ഒടുവില്‍ പട്ടടയില്‍ എരിഞ്ഞു തീരും വരെ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് എന്ത് വാര്‍ദ്ധക്യം..💕❤️ )