കൂടെ വന്നവർ ശ്രദ്ധിച്ചോ എന്ന് അറിയില്ല. ഇന്ന് അവസാനം ലാബില് നിന്ന് ഇറങ്ങിയത് ഞാനായിരുന്നു. അതേ, എനിക്കറിയാം ഇനി ഒരിക്കല് കൂടെ ബാഗും തൂക്കി അവിടുത്തെ സ്റ്റുഡന്റ് ആയി ആ ലാബില് നിന്നു ഇറങ്ങാന് എനിക്ക് അവസരം ഇല്ല എന്ന്. ഇറങ്ങുന്ന വഴിക്ക് ഒരുപാട് തവണ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. 6 കൊല്ലമായി കാണുന്നത് ആയിരുന്നു എങ്കിലും എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകത ഭംഗി ഇന്ന് ആ ലാബിന് ഉണ്ടായിരുന്ന പോലെ. വണ്ടിയില് കയറി അവിടെ നിന്ന് തിരിച്ച് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അവർ എല്ലാരും വണ്ടിയില് കയറി. അപ്പോള് മനസ്സ് അത് തന്നെ പറഞ്ഞു. ഇത് ഇനി ഇല്ല എന്ന്. തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടി ഓടിച്ചു വരുമ്പോൾ ഞാൻ ചിന്തിച്ചു. ഇത്രയും നാൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടാണേലും, നാളെ അങ്ങോട്ട് തിരിച്ച് പോകണല്ലോ എന്ന് ചിന്തിച്ച് വന്നിരുന്ന ഞാൻ. നാളെ കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ എന്ത്... ആ കോളേജിന്റെ വെറും ഒരു പൂര്വ്വ വിദ്യാർത്ഥി. ഇത്രയും നാൾ അധികാരത്തോടെ നടന്ന വഴികളില് ഇനി വെറും അതിഥിയെ പോലെ ചെല്ലുമ്പോള് ആരൊക്കെ ഓര്ക്കും എന്നു പോലും പറയാന് പറ്റില്ല. ഒരുപാട് ശപിച്ചിട്ടുണ്ട് എങ്കിലും ഇപ്പൊ മനസ്സിലാക്കുന്നു. എനിക്ക് ആ കോളേജ് എന്റെ ജീവിതം തന്നെ ആയിരുന്നു എന്നു. എന്നെ ഞാൻ ആക്കിയത് എന്റെ... അല്ല ഞങ്ങടെ DPS ആയിരുന്നു എന്ന്. എല്ലാവർക്കും ഒരുപാട് നന്ദി. എക്കാലവും മനസില് സൂക്ഷിക്കാന് ഒത്തിരി ഓര്മകള് തന്നതിന്. ജീവിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചതിനു. ജീവിതം പഠിപ്പിച്ചതിന്..
Department of Pharmaceutical Sciences Cheruvandoor.
No comments:
Post a Comment